विद्याकी श्रोत हे माता, प्रार्थना गर्छु लौ सुन।
म मेरा मनका मैला, फालेर हेर्छु एक छिन।।
यो यौटा सृष्टिको फूल, मान्छेको यो स्वरुपमा।
रीति रिवाजको धन्दा, नित्य चल्दो छ लोकमा।।

वासना लोभमा फस्दै, नित्य कृत्य बढाउँदै।
नामका दामका लागि, फूलपाती चढाउँदै।।
शास्त्रका चाङ खोस्रेर, बन्नु आडम्बरी कतै।
भनेनौ यति पक्का हो, अल्झिएँ म जताततै।।

म मागूँ मागि पुग्दैन, दिएको देख्छु म कहाँ?
छ के मै सँग था छैन, म अन्धो रैछु खासमा।
ख्याल ठट्टा भए औधि, सत्यसँग डराउँदै।
बहाना लाख खोजेर, आफैंसंग हराउँदै।।

हे बन्दे प्रार्थना यै छ, म जानूँ जान्नु व्यर्थ छ।
वितरागी बनूँ, जागूँ , जो स्वीकार्न समर्थ छ। 

(२०२५ फेब्रुअरी १)