नमरी स्वर्ग देखिन्न, नलडी युद्ध जित्छ को?
कुरा मात्रै कथुरेर, बसेमा लक्ष्य चुम्छ को?
जानै पर्छ कुनै देश, बस्नु हुन्न यसै यहाँ।
बन्नु पर्छ गतिशील, भन्दै आइपुग्यौं यहाँ।।

बर्षभरी कमाएका, नेपाली रुपिया सब।
सकिए शुरुकै मैन्हा, कामको खोज भो तब।।
नयाँ ठाउँ नयाँ काम, सोच संस्कृति सब् नयाँ।
सिक्नै लागे निकै मैन्हा, खोज्दै बुझ्दै यहाँ वहाँ।।
मानियो लाज के गर्नु, सम्झी शान अतीतका।

खोजियो देश फर्किन, लौ सकिन्न भनी यता।।
बिस्तारै बिर्सिए लाज, सङ्घर्ष जो शुरू भयो।
नभनी काम यो वा त्यो, चुपचाप समातियो।।
जो बस्थे घर सम्हाली, गृहिणी भन्ने रोल त्यो।

परिबर्तन भै छुट्टै, नयाँ रोल विकास भो।।
घर संसार् महिलाका, जो पेवापात झैं थिए।
समय क्रमले सारा, विस्तारै ति उखेलिए।।
को जाने काममा कस्ले, घरकाज चलाउने।

छोराछोरी कहाँ राख्ने, को पढ्ने काँ पढाउने।।
रोज्या छौं बस्न विदेश, आ-आफ्नै रुचि बाध्यता।
लाग्या छौं रेसमा सारा, प्रतिस्पर्धा जतातता।।
आ-आफ्नै दुनियामा छन्, छोराछोरी कतिपय।

आफ्नै आमा बुबालाई, भेट्न मौका कुरीरका।।
लौ बर्वाद भयो भन्दै, नछामिकन कान नै।
कागका पछि दौडेर, अकारण् दुख पाए झैं।।
लागियो दौडमा टुङ्गो, नलाइकन लक्ष्यको।

भागियो भीडमा सोच्दै, नसोची यिन पक्षको।।
छुट्यो मैदानमा कोहि, सकेन यदि दौडन।
फुर्सद छैन कसैलाई, संगै जौं भन्न साथमा।।
छुटेकाहरुको पीडा, लेखी सक्नु छ के यहाँ।

दौडनेका र जित्नेका, किस्सा बिक्ने समाजमा।।
तैपनि मनमा लाग्यो, रचना गर्न गीतको।
वास्तवमै जीत हो कि यो, होहल्ला मात्र जीतको।।
निस्ठुरी रेसमा भाग्दा, छुटेका देख्छु सन्तती।

यी कस्ता हुने हुन् भन्ने, चिन्ता लाग्छ कति कति।।
यो कस्तो दौड हो जस्मा, एक्लो दौडन्छ धावक।
जो जस्का निम्ति दौडेको, होलान् छुटिसक्या सब।।
सम्झेर ल्याउॅदा यस्ता, प्रसंग भाग दौडका।

सोच्न बाध्य भएको छु, देखी अस्तित्व खण्डित।।
अपवाद पनि होलान, भीडमा कोहि कोही त।
डटेका काममा मस्त, उद्देश्यमा समर्पित।।

धेरैको कुरा अर्कै छ, द्विविधापूर्ण हालत।
रेस त रोकिने छैन, कहाँ पुग्ने सवाल छ।।