यात्रा हो यो, जुनिभर यसै, हिंड्नु पर्ने छंदैछ।
गर्मी चीसो, सब सहनु है, टुङ्गोमा पुग्नु नै छ।।
अप्ठेराले, मन कुटु कुटू, खाइदेलान् कुटुक्क।
मर्दापर्दा, सहन नसकी, रुन पर्ला सुटुक्क।।
कत्ती आफ्ना, जनहरु छुटे, बास खोज्दा सूदूर।
कत्ती प्रेमील, मनहरु टुटे, आश रोज्दा यो दूर।।
हेर्दा हेर्दै, दिनहरु बिते, रात बीते अनन्त।
केर्दा केर्दै, मनमहलमा, खात छीपे बसन्त ।।
माला उन्दै, रहर बटुली, एक्सरो लाइ दिन्छु।
जस्तो जे होस्, कठिन सजिलो, लौ म ता गाइ दिन्छु।।
रोक्दा रोक्दा, रहर मनका, बन्न चट्टान दिन्न।
खोला जस्तै, सललल बगी, दिन्छु रोकी म लिन्न।।
आए आँशु, रुन दिनु बगोस्, स्वच्छ बन्ला शरीर।
गार्हो पर्दा, मन लहरि यो, हुन सक्ला अधीर।।
दैनन्दिन्को, अदल बदली, सृष्टिको रीत नै यो।
गाऔं सङ्गी, हरपल मधुर, काव्यको गीत यै हो।।
-टोरण्टो जुलाई १०, २०२६
