द्विविधा

सिकेका ज्ञानका भुत्ते देखेर धारको रुप।
द्विविधा रात दिन् यौटै, म बोलुँ या बसौं चुप।।
म लेखूँ लेख्न बाँकि क्यै, बचेको म त देख्दिन। 
लेखेर नापियो खै के भयो म अब लेख्दिन।। 

पर्खन्छु केहि दिन् गार्हो, लत छोड्न भयङ्कर।
अर्थ लागोस् नलागोस् क्यै यो अहंकार खातिर।। 
कलम्को दोष निस्केला, डिस्क्लेमर कृपया छ है।
बिना सिद्धि विना ज्ञान, पस्केका शब्दका सबै।। 

मेरो भाषा म बुझ्दिन, अनुभव लेख्न सक्दिन। 
पुनरुक्ति भए लाखौँ, म सिक्न केहि सक्दिन।। 
म बाज्छु जुझ्छु क्यै खास, कुनै चाहिन्न कारण। 
यस्तोमा हुन्छ रे भन्छन्, अज्ञान मूल कारण।।

हुँला अज्ञानि ता के भो, नस्विकारे पुग्यो नि त। 
अस्वीकृति कति सस्तो, सजिलो मनको लत।। 
आशा छ एक दिन् आओस, सकूँ स्वीकार गर्न म। 
भवसागर जो भन्छन्, सकूँ सहज तर्न म।। 

August 31, 2025 (3:30-4:30 PM) Toronto

Leave a Reply