मै त हो ती सबै-
सपना, युद्ध, क्रान्ति।
स्वतन्त्रता निम्ति
लड़िएका ती युद्धहरु
शहीदका शहादतका परिणतिहरु
मै त हो ती सबै।

ती नाराहरु मुक्तिका
नेल जेल र यातनाका
जितेका ती विश्वासहरु जनजनका
सरल ती आशाहरु मनमनका
मै त हो ती सबै।

आज म त्यो बेला नसोचेको
यौटा अग़्लो ठाँउमा आइपुगेछु
सलाम छ ती मेरा दृढ़ संकल्पहरुलाई
धन्य ती मेरा अविचलित पाइला
अब मलाई यो स्थान छोड़नु छैन
अब मेरा सारा यत्नहरु
यो मेरो अग़्लो स्थानलाई
स्थाई बनाउन प्रयत्नशील रहनेछन।

विगतका कष्ट र त्यागका
व्याजसहित हिसाब जो खोज्नु छ।
के थाहा, के थाहा
युद्धकालका वाचाहरु
र यो उचाईमा अनुभूत आसक्तिभाव बीच
अकास ज़मीनको फ़रक रहेछ।

क्रान्तिपथमा आश्रय दिनेहरु
ठूलो परिवर्तनको आशा पाली बसेकाहरु
जस्का लागी युद्ध लड़ें, लड़िए
ती सबैलाई यो अग्लाइबाट हेर्दा
साना कमिला जस्ता देख्छु म
न यो दृष्टिदोष हो न स्थान दोष
कतिलाई त मैले कुल्चेर मारीसकें।

अर्को थरी छन जो संगै लड़ेका थिए
अप्ठेरोमा सुझाव दिएथे
बाटो देखाएथे, उपाय सुझाएथे
अहिले पनि खोज़छन मद्दत गर्न
तर ती मलाई अहिले किन हो दुश्मन लाग्छन्
शूल झैं बिज्छन तिनका आलोचनाहरु
किनकी मै त हो ती सबै
मै सर्वज्ञानी, मै कवि

गज्जव स्थानमा पुगेछु
गर्छु भनेको गर्न नपर्ने
गर्दिन भनेको गर्नु पर्ने
प्रस्ट्याउनु, चित्त बुझाउनु नपर्ने
यौटा यस्तो स्थान
जहाँ सम्पूर्ण क्रान्ति विसर्जित हुनेरहेछ
र तेसलाई छोप्न यौटा कविता लेखिने रहेछ
अब कोही भोकले मर्ने छैन
अब कोही रोगले मर्ने छैन
अब कसैले आँसू खसाउनु पर्ने छैन
यो मलाई थाहा छ
किनकी मै त हो ती सबै
म सर्वज्ञानी, म कवि
अग्लो स्थानबाट
तलतिर दृष्टिगोचर गर्छु
र देखेर कमिलाहरु
मुसुमूसु मुस्काउछु
मै त हो ती सबै।

– टोरण्टो मे ३१, २०२०